Ζω ακόμη… Μεθαύριο δικάζομαι!
Σέρνω πιά τα βήματα μου στην πόλη, μα τ’ ακολουθεί ο Θάνατος. Συνέβησαν πολλά, απίστευτα, ανείπωτα απ’ τον πόνο, συμβαίνουν, θα συμβαίνουν…
Στην Κολάση ζούσα, στην Κόλαση ζω. Όσες συμφωνίες έκανα τις κράτησα μόνο εγώ.
Μην με ξεχνάτε! Αναζητείστε με εσείς οι φίλοι κι οι φίλες μου. Μην με ξεχνάτε. Ίσως έτσι γίνει κάποιο θαύμα…

Σώστε τις ψυχές μας! Πεθαίνουμε!

Δεν είναι αστείο, δεν είναι ψέμματα! Δεν είναι οι φαντασίες μιάς τρελλής συλλέκτριας όπως θέλουν να με παρουσιάσουν.

Και δεν κινδυνεύω μόνο εγώ! Εγώ χτύπησα την γροθιά μου στο μαχαίρι, ενόχλησα κάποιους ανθρώπους που είχαν συμφέροντα από τα ζώα, από τ’ αδέσποτα. Δεν κινδυνεύουν μόνο τα ζώα μου. Πριν τρεις μέρες πάλι – όπως και τώρα – κάποιοι περιτριγύριζαν το σπίτι μέσα στη νύχτα, ποιός ξέρει τί κρατόντας… Σαν πλησίασα στο παράθυρο άκουσα:

“Πάλι μας κατάλαβε”!

Κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές. Οι ζωές των μελών της οικογένειας μου και φιλικών μου προσώπων, έχουν ήδη απειληθει και συνεχίζουν να βρίσκονται σε κίνδυνο!!!

Κάποιοι απαιτούν να κλείσει η “arkouda”, γιατί τους ενόχλησε δίκαια ή άδικα… Ξέρω πως αυτή η ιστορία, αυτό το μαρτύριο, δεν θα έχει τέλος κι αν έχει θα είναι κακό! Άνθρωποι του σχοινιού και του παλουκιού δεν σταματούν μέρα νύχτα να μας τριγυρίζουν, να πυροβολούν, να βρίζουν χυδαία, ν’ απειλούν, ν’ ανάβουν προβολείς μέσα στο σκοτάδι, να κάνουν τα πάντα γιά να εξαγριώνουν ή να τρομοκρατούν τα ζώα μου ή εμένα. Ίσως υπάρχουν διάφορες ομάδες. Ίσως το μέλλον μου έχει προγραφτεί.

Κάνω έκκληση γιά βοήθεια! Δημοσιοποιείστε παρακαλώ το κείμενο αυτό.

Ζητώ επίσης διάλογο με όποιον θεωρεί πως τον αδίκησα κάπου…

Δεν νοιάζομαι γιά μένα, όσο γιά τις ψυχές των ανθρώπων μου συγγενών και φίλων!

Γιά τα ζώα μου που δεν μπορώ να εγκαταλείψω πίσω στην Κόλαση απ’ όπου τα τράβηξα γιά να τα σώσω.

Δεν είναι το θέμα αν είμαστε εδώ ή κάπου αλλού, όπου τα ζώα δεν θα ενοχλούν. Θα είμασταν από πολύ καιρό όπου “αλλού”, αν δεν μας έβαζαν συνεχώς μπροστά μας ανυπέρβλητα εμπόδια. Επίσης γνωρίζω πως ο ξυλοδαρμός μου τη νύχτα από τους τρεις αστυνομικούς, δεν ήταν τυχαίος.

(Θέμα:Ανοιχτή Επιστολή στον κ. Χρυσοχοϊδη γιά τον αναίτειο ξυλοδαρμό μου από αστυνομικούς της Σαλαμίνας)

http://yiannas.pblogs.gr/2009/10/anoihth-epistolh-ston-k-hrysoho-dh-gia-ton-anaiteio-xylodarmo-mo.html

Το θέμα είναι πως έχουν ήδη απειληθεί και κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές κι αυτό πρέπει να εμποδιστεί, με κάποιο τρόπο να σταματήσει…

Σ.Ο.Σ. Σώστε τις ψυχές μας. Βοηθείστε μας!