Είναι κρίμα – Λαθρεμπόριο αδέσποτων (Ο Νόμος και το Δίκιο)…

justice_lg_01.jpg

 Είναι κρίμα που αφήνονται ακόμη κάτι γύναια, να κόβουν βόλτες, να μαζεύουν αδέσποτα, να τα φυγαδεύουν σε άγνωστους προορισμούς εντός κι εκτός Ελλάδας (που μόνο φιλόζωες οικογένειες δεν είναι), να αντιγράφουν “φιλοζωία” και πρακτικές και κείμενα, από όσους πραγματικά αγαπούν τα ζώα…

Να σουλατσάρουν στα μέσα και στα έξω, οπουδήποτε θα μπορούσαν να επηρρεάσουν την κοινή γνώμη, να μοιράζουν μπαξίσια, να πουλάνε επιρροή, να βρίζουν, να απειλούν, να καταγγέλουν αθώους, να ξευτυλίζουν, να ψεύδονται ασύστολα, να βλάπτουν ζώα, να τυρρανάνε ζώα, να τυρρανάνε ανθρώπους, να εκμεταλλεύονται καταστάσεις και να τρώνε με δέκα μασσέλες από δέκα μεριές…

Να πουλάνε ιδεολογίες ανάλογα με την περίσταση, ιδεολογίες που δεν έχουν, να κρύβονται πίσω από πλάτες ισχυρών, βρώμικων εχόντων και κατεχόντων, να παίζουν με το σύστημα, να ξεγελούν με παραμύθια της Χαλιμάς…

Είναι κρίμα το να βρίσκουν υποστηριχτές εκεί που θα έπρεπε να βρουν μόνο αντιπάλους…

Τα πράγματα όμως έχουν αρχίσει ν’ αλλάζουν, όσο κι αν δεν θέλουν να το παραδεχθούν…

Ας μας πουν, τι έγινε στην ημερίδα του Δήμου Αθηναίων γιά τ’ αδέσποτα.

Συγχαρητήρια τους έδιναν, ή μήπως όχι?

Μήπως τους ζήτησαν τον λόγο γιά τις πράξεις τους?

Μήπως έφυγαν με την ουρά στα σκέλια?

Μήπως ψάχνουν πάλι γιά δικηγόρους – παλιά μου τέχνη κόσκινο – γιά να μηνύσουν όσους τους πήραν είδηση και τους τα λένε έξω από τα δόντια?

Ας αντιληφθούν επιτέλους, πως είρθε η ώρα να βρουν άλλες πηγές εισοδήματος…

Γιατί τα σφάλματα προστίθενται, οι αμαρτίες τους εις βάρος ανθρώπων και ζώων συσσωρεύονται και η δικαιοσύνη κάποια στιγμή θα βγάλει το μαντήλι από τα μάτια της και θα δει…

Κι όσοι τις καλύπτουν, όσοι τρώνε από τα αποφάγια τους, όσοι συνδράμουν σε ενέργειες, λαθρεμπόριο, σαδιστικές πράξεις εις βάρος ανυπεράσπιστων δυστυχισμένων πλασμάτων, ηθελημένα ή αθέλητα, θα έρθει η ώρα που θα δουν και θα εγκαταλείψουν, ή θα συνεχίσουν μα θα λογοδοτήσουν.

Εγώ και πολλοί άλλοι ζητάμε έναν Νόμο.

Μα πάνω από Νόμους υπάρχει το “Δίκιο”, η Αλήθεια.

Κι αυτό το Δίκιο, αυτήν την Αλήθεια, θα τα υπηρετήσουμε όπως και να έχει, με Κράτος, Νόμους ή και χωρίς, ενάντια ακόμη και σε Κράτος και Νόμους, αν το χρήμα και οι διασυνδέσεις είναι τόσο ισχυρά, που εμποδίζουν το Δίκιο να βρει το δρόμο του.

Όλα αυτά τα γύναια λοιπόν και κάτι αντράκια της φακής, κάτι μεταμφιεμένα ανθρωποειδή, κάτι ανεγκέφαλοι HOMO ERECTUS, γιά πολλά χρόνια έριχναν στάχτη στα μάτια του Κόσμου…

Φύσηξε όμως. Φύγανε οι στάχτες… Τέλειωσε η παράσταση. Πέφτει η αυλαία.

Ωρα να τα μαζεύουν κι οι ηθοποιοί.

Το έργο “Ο Καραγκιόζης Φιλόζωος”, μας τελείωσε… Πάμε γι’ άλλα.

———————————————————-

- Σχόλιο απάντηση μου σε μία γνωστή “φιλοζωη” που έχει βάλει σκοπό να ακολουθεί τα βήματα μου, να ξεπατηκώνει αισθήματα και ιδέες και να εξακοντίζει “αρλούμπες” δίκην όπλου, εις βάρος κάθε αληθινού φιλόζωου.

Κάποια από τα προηγούμενα σχόλια σβήστηκαν… Γιατί?

Από το

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=912476

————————————–

Εγώ ζητώ απ’ όλους τα πιό πολλά… Ένα Νόμο! (Παγκόσμια ημέρα των Ζώων)

cani rete (WinCE).jpg

Καιρό γυροφέρνω στο μυαλό μου πως θέλω να φτιάξω ένα κειμενάκι που να ζητάει από αρμόδιους υπουργούς, υφυπουργούς, πρωθυπουργούς, βουλευτές και τα περί τοιαύτα, έναν Νόμο ισχυρό που να προστατεύει τα ζώα και να βαράει καμπάνες σαν αυτές της Παναγιάς των Παρισίων, σε όποιον τα βασανίζει, τα δολοφονεί, τα εκμεταλλεύεται…

Που θ’ απευθύνεται σ’ εσάς, γιά να ζητήσουμε όλοι μαζί να γίνει αυτός ο Νόμος, νά’ ναι λειτουργικός, νά’ ναι πρότυπο και γιά τας … πολιτισμένας Ευρώπας, νά’ ναι Ελληνικός, να τον τρίψουμε στη μούρη όποιου έχει λόγους και συμφέροντα να μας παρουσιάζει σαν Έθνος βαρβάρων προς τα ζώα, σαν Έθνος υπανθρώπων μακελάρηδων…

( Σημείωσις: Μετά τα σχετικά τηλέφωνα και γιά να ξεφορτωθούνε το … τσιμπούρι, “δρομολογήθηκε η προσπάθεια” μου είπανε απ’ το αρμόδιο Υπουργείο, “μένει μόνο να περάσει από τα … 40 κύμματα” )!!!

Κι ύστερα σκέφτομαι, πως κάποιοι θα πουν, “με τι μούτρα εσύ ζητάς να σε προσέξουμε, να συμφωνήσουμε με ότι προτείνεις, να υπογράψουμε, με τί μούτρα απευθύνεσαι στους εκλεγμένους Άρχοντες, ποιόν θαρείς πως εκπροσωπείς, ούτε σε σύλλογο δεν ανήκεις, ένας κούκος μόνος είσαι κι ένας κούκος, δεν φέρνει την Άνοιξη”…

Είπα τότε ” τί κάνουν κάποιοι άλλοι”? Μαζεύονται παρέες παρέες ( ας είναι κι αυτοί τρεις κι ο κούκος), φτιάχνουν Συλλόγους, βάζουνε βαρύγδουπους σοβαροφανείς τίτλους με τελίτσες και κεφαλαία αρχικά, γράφουνε γιά το έργο τους όλο καμάρι, προσθέτουν και λίγη δυστυχία μέσα, βάζουνε τα ζώα να μιλούν γιά πάρτυ τους ( τί συγκινητικό! ) πετάνε κι ένα “δώστε και σώστε” ( τον οβολόν σας ) κι ύστερα ζητάνε να προσυπογράψετε, όσα ως καταξιωμένοι φιλόζωοι έγραψαν, συχνά με τη βοήθεια δικηγόρων…

Λέω λοιπόν, παρέες να συνδράμουνε υπάρχουνε, από ζώα να μιλάνε και να συμφωνούν άλλο τίποτα, ωραίο τίτλο βρίσκουμε, να το κάνω έτσι??? Μπαααά!!!

Ε λοιπόν, χωρίς τίτλους με τελίτσες, χωρίς καταστατικά και δικηγόρους κι επισημότητες, χωρίς να ζητώ οβολούς και τζίφρες, εγώ θα σας ζητήσω απ’ όλους τους άλλους, τα πιό πολλά.

Θα σας ζητήσω να πονέσετε!

Θα σας ζητήσω να νιώσετε τί είναι να σε κυνηγούν, να σε κατατρέχουν, να σου κάνουν μαρτύρια, να σε περιγελάνε, να σε κλωτσάνε…

Θα σας ζητήσω να πεινάσετε και να διψάσετε! Να αισθανθείτε πως πεθαίνετε από την πείνα και τη δίψα…

Θα σας ζητήσω να περιμένετε ένα χάδι και αντ’ αυτού να αισθανθείτε πάνω σας το μαχαίρι, το νυστέρι, την πέτρα, τη φωτιά, το ξύλο, τη γροθιά…

Θα ζητήσω να χτυπήσει σαν τρελλή η καρδιά σας από τον πόνο, τον τρόμο, την φρίκη…

Θα ζητήσω να εναρμονιστεί η καρδιά σας με τον χτύπο της καρδιάς του Κόσμου, τον τρομαγμένο χτύπο της καρδιάς των ζώων που τρέμουν, που παραλύουν από φόβο, που ουρλιάζουν χωρίς φωνή, που πεθαίνουν με τις φλέβες γεμάτες δηλητήριο…

Θα σας ζητήσω να συμπονέσετε!

Θα σας ζητήσω ν’ αγαπήσετε!

Θα σας ζητήσω να κλάψετε!

Θα σας ζητήσω να θυμώσετε!

Θα σας ζητήσω να μισήσετε!

Κι όποιος διαφωνεί μαζί μου, ας διαφωνεί. Δεν με νοιάζει.

Μα όποιος συμφωνεί ας φωνάξει μαζί μου αυτό:

___________________________________________________________

Εκλεγμένοι Άρχοντες!

Δεν είναι οι Έλληνες αυτό που θέλουν κάποιοι να παρουσιάζουν γιά δικά τους οφέλη. Κι αν υπάρχουν κάποιοι σαδιστές, φονιάδες, αλητήριοι είναι λίγοι και τέτοιοι υπάρχουν παντού και πάντα.

Ολοκληρώστε την προσπάθεια που αρχίσατε, φτιάξτε ένα Νόμο ισχυρό που να προστατεύει τα ζώα, που να προστατεύει τα αδέσποτα από επιτήδειους, υποχρεώστε τους Δήμους να ενδιαφερθούν, βάλτε ποινές γερές γιά όσους εκμεταλλεύονται, βασανίζουν, ρημάζουν ζωντανά πλάσματα, ζωντανές ψυχές γιά το κέρδος ή από σαδισμό…

Κάντε ένα Νόμο λειτουργικό, ένα Νόμο πρότυπο γιά τον δήθεν πολιτισμένο Κόσμο που κρύβει το πρόβλημα κάτω απ’ το χαλί…

Που θέλει να χρησιμοποιεί τ’ αδεσποτάκια μας, τα δυστυχισμένα μας, τα “Ελληνάκια” όπως τα λένε, τα Ελληνάκια που δεν θ’ αναζητήσει κανείς, γιά κάθε είδους “χρήση”, πόνο και βρωμιά…

Σταματήστε μιά γιά πάντα το λαθρεμπόριο, εξορίστε μιά γιά πάντα απ’ την Ελλάδα τη λέξη “πείραμμα” επάνω σε ζωντανά πλάσματα που έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζονται και ζητείστε κι από άλλα κράτη να σας ακολουθήσουν σ’ αυτό! Kαι προσπαθείστε να το κάνετε τώρα! Σύντομα!

Γιατί σαν χώρα, σαν λαός μπορεί να έχουμε πολλά ελλαττώματα και πολλά προβλήματα…

Μα έχουμε και καρδιά και ψυχή και συμπόνοια και μυαλό, που συχνά πρωτοπορεί και δείχνει το δρόμο, σε ότι είναι καλό, έντιμο, ωραίο, ανώτερο …

___________________________________________________

yiannas galanou

Στην Δανία σκοτώνονται κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες σκυλιά!

ann3hund.gifhundbur3.jpg

Από την σελίδα της Εθνικής Ένωσης προστασίας της Δανίας.

“Ο καλύτερος φίλος του σκύλου; Απάτη !”

Σύνδεσμος ΕΔΩ!

————————————————————————————————-

Κάθε χρόνο, χιλιάδες σκύλοι στη Δανία αλλάζουν χέρια.

Λίγα σκυλιά παραμένουν στην πρώτη οικογένεια. Γιά τα περισσότερα η ζωή τους είναι ένα ατέλειωτο ταξίδι από οικογένεια σε οικογένεια, όπου θα παραμείνουν γιά κάποιο διάστημα.

Ένας μεγάλος αριθμός από αυτά τα σκυλιά είχαν στο παρελθόν οικογένεια.

Πάρα πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν μόνο μετά από την απόκτηση του σκύλου πως δεν αντέχουν τη σκληρή δουλειά και τις απαραίτητες θυσίες, οι οποίες φυσικά χρειάζονται όταν αναλάβει κάποιος την ευθύνη για ένα ζώο.

Όταν οι άνθρωποι λοιπόν για τον ένα ή άλλο λόγο, αποφασίσουν να δώσουν αλλού το σκυλί, τότε ο σκύλος αυτός υποφέρει.

Αρχικά μπορεί κάποιος να καλέσει την προστασία για την καλή διαβίωση των ζώων, γιά να πάει ο σκύλος σε καταφύγιο. Στα καταφύγια, όμως, συνήθως υπάρχει συνωστισμός.

Η εύκολη λύση είναι να απευθυνθείτε σε κάποιον από τους διακινητές και μεσάζοντες που προσφέρουν σκυλιά μέσω αγγελιών.

Από τον μεσάζοντα θα δοθεί η υπόσχεση πως το σκυλί θα πάει σε μιά οικογένεια που θα το αγαπά. Η ιδέα είναι ωραία, αλλά συχνά πολύ μακριά από την πραγματικότητα.

Το γεγονός είναι ότι ο σκύλος γρήγορα ξαναπουλιέται σε μια νέα οικογένεια, ή θα παραμείνει στα αζήτητα και η ζωή του πιά θα είναι σκληρή και ανασφαλής… ( “οπότε θα οδηγηθεί σε σύνοδο-σύσκεψη” κατά την μετάφραση, πράγμα που μάλλον σημαίνει το να αποφασισθεί αν θα του γίνει ή όχι ευθανασία… Αυτό τεκμαίρεται και από το κείμενο “Στοιχεία και αριθμοί”,

που ακολουθεί και που αναφέρει πως:

Στην Δανία σκοτώνονται κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες σκυλιά!

Η Εθνική Ένωση Προστασίας ζώων αναφέρει πως από τις 34 εγκαταστάσεις σκύλων που επισκέφθηκε, είχε η μία μόνο αστυνομική άδεια και άλλη μία ισχυρίστηκε ότι έχει, κάτι που αποδείχθηκε ότι δεν είναι αλήθεια..

Από τους εμπόρους δεν τηρούνται οι κανόνες σύμφωνα με τον Νόμο, σχετικά με τη στέγαση, την υγεία κλπ.

Οι Δανοί κουράζονται γρήγορα από τους σκύλους.

Η συνολική εικόνα των διακινητώνσκύλων δείχνει ότι συχνά αλλάζουν στέγη, η ηλικία τους είναι 35 ετών και άνω και ότι ζουν σε ενοίκιο… ( Διακινούν δε και έχουν στην διάθεση τους, μεγάλο αριθμό ζώων)

(Στους χώρους “φιλοξενείας” και εκτροφής των ζώων). Το περιβάλλον τους συχνά χαρακτηρίζεται από σύγχυση, ρύπους και τα απόβλητα (ακαθαρσίες) κάτι που με τη σειρά του επηρεάζει τα ζώα που προσφέρουν.

Οι εκτροφείς ζουν σαν μικροκαλλιεργητές ή έχουν εγκαταλείψει την γεωργία – συνήθως μακριά από την εθνική οδό. Συχνά όλη η οικογένεια συμμετέχει στη δουλειά με τα σκυλιά και σε ότι άλλο έχει για πώληση.

Η επόμενη πρόταση δεν είναι ξεκάθαρη, μιλά γιά τη δυστυχία που προκαλούν, μα από παρόμοια κείμενα όπως το:

“Τί χρειάζεται γιά να σταματήσουν τα σκυλιά να βρίσκονται εδώ?” και που προτρέπει τους φιλόζωους να μην αγοράζουν σκυλιά από αυτήν την “βιομηχανία” ζώων, γιά να σταματήσει λόγω έλλειψης χρημάτων να υπάρχει κι έτσι να πάψει κι η ταλαιπωρία των ζώων, μπορούμε να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα…

Το αφιέρωμα στη Δανία θα συνεχισθεί…

Διαβάστε και τα προηγούμενα θέματα.

Οι Ευρωπαίοι φιλόζωοι εγκαταλείπουν τα κατοικίδια τους λόγω της οικονομικής κρίσης (???!!!)

00915_0812041208.jpg

Από το tvxs.gr

(Οι παρατηρήσεις μου στο τέλος)

Τίτλος:

Η οικονομική κρίση χτυπάει και τα κατοικίδια ζώα

_________________________________

Δημοσίευση: 04-12-2008 12:08

από Ομάδα TVXS.

Η οικονομική κρίση χτυπάει και τα κατοικίδια ζώα

http://www.tvxs.gr/v915

Μεγάλη αύξηση έχει σημειωθεί στον αριθμό ιδιοκτητών οι οποίοι δηλώνουν ότι δεν μπορούν πλέον να συντηρούν τα κατοικίδια ζώα τους λόγω της οικονομικής κρίσης, όπως σημειώνουν φιλοζωικές οργανώσεις στην Αγγλία.

Τα προβλήματα της οικονομίας που αυξάνουν το κόστος της καθημερινής ζωής αναγκάζουν πολλούς ανθρώπους να εγκαταλείπουν τα ζώα τους.

Ο βοηθός διευθυντή της οργάνωσης «Dogs Trust», Τζον Κούλεν, εξήγησε πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση:

«Τον Ιανουάριο είχαμε περίπου 100 άτομα που ήθελαν να απαλλαγούν από το σκύλο τους. Αυτή τη στιγμή, ο αριθμός τους πλέον είναι 700, κάτι που αποδίδεται στην τρέχουσα οικονομική κρίση.

Δεν πρόκειται για ιδιοκτήτες που απλά βαρέθηκαν τα ζώα τους, οι περισσότεροι από αυτους τους ανθρώπους αγαπάνε πολύ το σκύλο τους αλλά τους είναι οικονομικά δυσβάσταχτο πια να τον συντηρήσουν».

Οι υπεύθυνοι της οργάνωσης λόγω του μεγάλου αριθμού ζώων που τους φέρνουν, έχουν αναγκαστεί να μην δεχτούν κάποια από αυτά. Όμως πολλοί ιδιοκτήτες φέρνουν το ζώο στη αυλή, το αφήνουν και εξαφανίζονται.

«Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν τα ζώα ως το πρώτο πράγμα για την πρώτη περικοπή των εξόδων τους.

Ίσως αν κάναμε λιγότερες κλήσεις στο κινητό, ή αν ακυρώναμε την συνδρομή σε κάποιο περιοδικό να μην χρειαζόταν να εγκαταλείψουμε τα ζώα μας.

Συνιστούμε στον κόσμο να κάνει έρευνα αγοράς πριν ξοδέψει χρήματα μια και δεν χρεώνουν όλοι τις ίδιες τιμές για τις ίδιες υπηρεσίες και προϊόντα.

Επίσης είναι καλό να αγοράζουν τις τροφές σε μεγάλα σακιά, κοστίζουν λιγότερο από τα μικρά πακέτα» συμπληρώνει ο Τζον Κούλεν.

————————————

Παρατηρήσεις:

Και το φαινόμενο αυτό συνεχίζεται…

Γιά μένα, η συντήρηση ενός ζώου, εφ όσον το αγαπάς και δεν θέλεις να το εγκαταλείψεις, δεν είναι δύσκολη υπόθεση. Προσωπικά σε σχέση με το τι αντιμετωπίζω εγώ, θα την θεωρούσα μάλιστα “αστεία” υπόθεση.

Απλά όλοι αυτοί, δεν ασχολούνται να βρουν λύσεις στο πρόβλημα, δεν ψάχνουν τις οικονομικές λύσεις, δεν αγαπούν αρκετά το ζώο, γιά να παλαίψουν να το κρατήσουν κοντά τους.

Ζόντας μόνη από παιδί σχεδόν και σε δύσκολες συνθήκες, έχω κατά καιρούς καταφέρει να συντηρήσω ζώα και αδέσποτα, χωρίς “μία” στην τσέπη…

Με περισσέματα από super markets, από κρεοπωλεία, εστιατόρια, λέσχες…

Οι ζωοτροφές από εταιρείες “φίρμες”, και σε μικρές ποσότητες, είναι ακριβές στα μαγαζιά, γιατί πληρώνεις κύρια την διαφήμιση και τη συσκευασία.

Υπάρχουν φτηνές καλές τροφές σε μεγάλες ποσότητες (εικοσάκιλα τσουβάλια) που συμφέρουν.

Επίσης τα φάρμακα γιά ζώα είναι ακριβά. Τα αντίστοιχα όμως γι’ ανθρώπους είναι πολύ φθηνότερα κι εξίσου αποτελεσματικά.

Κι ένα ζώο, δεν χρειάζεται όλες αυτές τις … γκλαμουράτες αηδίες του εμπορίου, που λανσάρουν κάποιοι γιά να οικονομήσουν, γιά να είναι ευτυχισμένο…

Χρειάζεται μόνο την φροντίδα και την αγάπη του “δικού” του ανθρώπου!