Ζω ακόμη… Μεθαύριο δικάζομαι!
Σέρνω πιά τα βήματα μου στην πόλη, μα τ’ ακολουθεί ο Θάνατος. Συνέβησαν πολλά, απίστευτα, ανείπωτα απ’ τον πόνο, συμβαίνουν, θα συμβαίνουν…
Στην Κολάση ζούσα, στην Κόλαση ζω. Όσες συμφωνίες έκανα τις κράτησα μόνο εγώ.
Μην με ξεχνάτε! Αναζητείστε με εσείς οι φίλοι κι οι φίλες μου. Μην με ξεχνάτε. Ίσως έτσι γίνει κάποιο θαύμα…
