Ξαναπερνώ το χθεσινό μικρό κείμενο γιά ν’ αντιλειφθείτε την ιστορία..
_____________________________
“Τρείς αστυνομικοί με σημάδευαν με τα όπλα, με χτυπούσαν, ο ένας φώναζε σπάσ’ το χέρι, μέσ’ τη νύχτα”
Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009
Είμαι σαν πεθαμένη. Τα χέρια μου είναι σμπαράλια. Το σώμα μου όλο με πονάει. Εχθές το βράδυ δέχθηκα μέσα στο σκοτάδι επίσκεψη τριών αστυνομικών, που κατέληξε να εξελιχθεί σε επίθεση και ξυλοδαρμό εναντίον μου. Προσπαθούσαν να με σύρουν βίαια μέσα στο αυτοκίνητο, να μου βάλουν χειροπαίδες, μου έβγαλαν τα όπλα και με συμμάδευαν κι οι τρείς, με χτυπούσαν κι οι τρείς, με πάταγαν κάτω, ούρλιαζα ζητόντας βοήθεια, φωνάζοντας πως δεν είναι αστυνομικοί, μα λαθρέμποροι, γιατί δεν περίμενα ποτέ αστυνομικοί να φερθούν έτσι. Όσο αντιστεκόμουν να μην μπω στο αμάξι μου είχαν βάλει χειροπαίδες στο ένα χέρι και προσπαθούσα να μην βάλουν και στο άλλο. Φώναζε ο ένας “σπάσ’ της το χέρι σπάστ’ της το χέρι”. Με άφησαν μετά από πολύ ώρα. Θα ξαναγράψω πάλι όταν μπορώ. Το πρωί είχε πάλι πυροβολισμους. Σας παρακαλώ δημοσιοποιείστε το κείμενο. Βοηθείστε με.
______________________________
Ότι έχει γίνει μέχρι τώρα στα δυό χρόνια που ασχολούμαι με το λαθρεμπόριο αδέσποτων, ότι μου έχει συμβεί, ότι χτυπήματα έχω δεχθεί σε καθημερινή βάση, συνδέονται με αυτό.
Περίμενα ένα νέο μεγάλο χτύπημα, που μπορεί να στοίχιζε τις ζωές των ζώων μου ή τη δική μου ζωή, δεν το περίμενα από αστυνομικούς…
Τελευταία κι από διαφορετικά χείλη, είχα ακούσει να ψιθυρίζονται τα εξής:
“Θα φύγει αυτή, θα μπούμε μέσα, θα τα πάρουμε δυό – δυό, να τα πάμε…”!!!
Ποιά θα φύγει, πού θα μπούνε, ποιά θα πάρουν, πού θα τα πάνε???
Μα συνέβαιναν κι άλλα πολλά που τώρα δεν μπορώ ν’ αναφέρω.
Γιά να επανέρθω στο θέμα της επίθεσης των αστυνομικών, όταν μ’ έσερναν γιά να με βάλουν στο αυτοκίνητο αισθάνθηκα πως δεν θα έβγαινα ζωντανή από εκεί μέσα. Το σίγουρο πως δεν θα ξαναέβλεπα τα ζώα μου ζωντανά…Ούρλιαζα ζητόντας βοήθεια και πάλευα να ξεφύγω και μου έλεγαν:
“Τί φωνάζεις αφού δεν θα έρθει κανείς???”!!!
Δεν το ήξεραν και δεν ήθελαν ν’ ακουσθώ… Δεν ήθελαν μάρτυρες πλην των εμπλεκομένων. Γιατί το πρώτο πράγμα που με ρώτησαν όταν είρθαν ήταν, αν ήταν κανείς μαζί μου στο σπίτι, ερώτηση που μου φάνηκε ύποπτη. Το ίδιο με ρώτησε απ’ το τηλέφωνο ο αξιωματικός υπηρεσίας όταν του μίλησα μετά!
Είρθε όμως κάποια… Η Ελένη που έλεγε παλιά πως πρέπει να με σκοτώσουν και που ο αστυνομικός ανέφερε πως εκείνη τους κάλεσε. Έκανε πως ήθελε να βοηθήσει, πως με λυπόταν, όπως με πατούσαν κάτω και με χτυπούσαν οι αστυνομικοί, μα έπεσε κι αυτή πάνω μου με το ογκώδες σώμα της κι έβαζε τα αρωματισμένα της χέρια στο πρόσωπο μου, να μην ακούγεται η φωνή μου.
Έλεγε: “Γιάννα κοριτσάκι μου, γιά το καλό σου έχουν έρθει οι αστυνομικοί. Μπες μέσα στο αυτοκίνητο σε παρακαλώ. Πρέπει να πας μαζί τους.”!
Γύρισα το κεφάλι μου όσο μπορούσα και συνέχισα να ουρλιάζω προσπαθόντας πάντα να μην μπω στο αυτοκίνητο. Φαίνεται πως βγήκαν κι άλλοι από τον πάνω δρόμο κι έτσι σιγά – σιγά μου έβγαλαν τις χειροπαίδες και με άφησαν να πάω σπίτι γιά να πιώ νερό γιατί με πονούσε η καρδιά μου, αν κι έλεγαν ακόμη και τότε πως θα μου δώσουν νερό στο τμήμα!!!
Το πρωί ο άντρας της ο Τιμολέων έφθασε ως την πόρτα του σπιτιού μου και στέκονταν και μοστράριζε καμαρωτός εκτός απ’ την τεράστια κοιλιά του και μιά τεράστια καραμπίνα…
Συνέβησαν πολλά, θα συμβούν κι άλλα…
Όσο κι αν πονά το σώμα κι η ψυχή μου, έχω ζωντανά πλάσματα να φροντίσω, να προστατέψω… Πρέπει να προστατέψω και τη δική μου ζωή. Θα γράφω όποτε μπορώ, αν μπορώ. Κάποια πράγματα θα μπουν πάλι στον φάκελο “του Άγνωστου Πόλεμου” γιά το λαθρεμπόριο αδέσποτων.
_______________________________
Θα ήθελα να δώσω και δυό συμβουλές γι’ αυτούς κι αυτές που θέλουν ν’ ασχοληθούν πιό ζεστά με το θέμα. Προστατέψτε την ταυτότητα σας πάνω απ’ όλα. Αλλιώς είστε χαμένοι!
Αν γράφετε στο Διαδίκτυο, μην το κάνετε από το σπίτι σας, μα από διάφορα Ιnternet Cafe… Να αλλάζετε συνήθειες συχνά… Αν φροντίζετε ζώα, να είστε σίγουροι πως θα έχετε κάποιον της απολύτου εμπιστοσύνης σας να σας βοηθά και κινηθείτε γιά να είστε όσο γίνεται πιό νομότυποι. Τα ζώα θα είναι η Αχίλλειος πτέρνα σας, όπως είναι και γιά μένα.
Μην εμπιστεύεστε κανέναν, όποιος κι αν είναι αυτός, όσο κι αν είναι γνωστός γιά το φιλοζωικό του έργο. Μην εμπιστεύεστε την πολιτεία και τους λειτουργούς της. Να είστε πάντα επιφυλακτικοί και να κρατάτε τα μυστικά και τα έργα σας κλειδωμένα.
