Τρείς αστυνομικοί με σημάδευαν με τα όπλα, με χτυπούσαν, ο ένας φώναζε σπάσ’ το χέρι, μέσ’ τη νύχτα

Είμαι σαν πεθαμένη. Τα χέρια μου είναι σμπαράλια. Το σώμα μου όλο με πονάει. Εχθές το βράδυ δέχθηκα μέσα στο σκοτάδι επίσκεψη τριών αστυνομικών, που κατέληξε να εξελιχθεί σε επίθεση και ξυλοδαρμό εναντίον μου. Προσπαθούσαν να με σύρουν βίαια μέσα στο αυτοκίνητο, να μου βάλουν χειροπαίδες, μου έβγαλαν τα όπλα και με συμμάδευαν κι οι τρείς, με χτυπούσαν κι οι τρείς, με πάταγαν κάτω, ούρλιαζα ζητόντας βοήθεια, φωνάζοντας πως δεν είναι αστυνομικοί, μα λαθρέμποροι, γιατί δεν περίμενα ποτέ αστυνομικοί να φερθούν έτσι. Όσο αντιστεκόμουν να μην μπω στο αμάξι μου είχαν βάλει χειροπαίδες στο ένα χέρι και προσπαθούσα να μην βάλουν και στο άλλο. Φώναζε ο ένας “σπάσ’ της το χέρι σπάστ’ της το χέρι”. Με άφησαν μετά από πολύ ώρα. Θα ξαναγράψω πάλι όταν μπορώ. Το πρωί είχε πάλι πυροβολισμους. Σας παρακαλώ δημοσιοποιείστε το κείμενο. Βοηθείστε με.

Δημοσίευσε ένα σχόλιο