Παρακαλώ τους φίλους και φίλες αν το επιθυμούν, ν’ αναρτήσουν αυτήν την επιστολή.
Συγγνώμη αν δεν γράφω καλά, μα δεν είμαι καλά…
Kύριε Χρυσοχοϊδη είμαι η bloger Arkouda.
Κάποιος μου είπε ν’ αποτανθώ σ’ εσάς γιά τα προβλήματα που αντιμετωπίζω. Δεν θα το έκανα αν δεν με ενημέρωνε κάποια γνωστή πως διάβασε την εγγραφή μου και πήρε στο Αστυνομικό Τμήμα απ’ όπου κι οι αστυνομικοί που με ξυλοκόπησαν και της αρνήθηκαν την ύπαρξη του συμβάντος. Μία δικηγόρος πήρε τηλέφωνο τρεις φορές, της έλεγαν πως έχουν δουλειά και θα την πάρουν και δεν την πήραν τελικά στο τηλέφωνο. Δηλαδή δεν υπήρξα…
Θα περάσω την προηγούμενη εγγραφή μου γιά μιά ιδέα, η ουσία όμως είναι πως ζω μιά Κόλαση εδώ και δυό χρόνια απ’ τη στιγμή που ασχολήθηκα με το λαθρεμπόριο αδέσποτων. Καταδιώκομαι από εγκληματίες και παράνομους που χρησιμοποιούν το Ελληνικό Κράτος γιά να κάνουν τις βρωμοδουλειές τους και το παράνομο χρήμα, την όποια θέση έχουν, τις γνωριμίες τους κλπ γιά να εξοντώσουν τους αντιπάλους τους.
Αφορμή γιά να σας γράψω αυτά στάθηκε ο προχθεσινός αναίτειος ξυλοδαρμός μου από 3 νέους αστυνομικούς. Η αιτεία είναι το λαθρεμπόριο αδέσποτων, η προσπάθεια μου να ενημερωθώ και να ενημερώσω τον κόσμο γιά το τι συμβαίνει. Άπειρα στοιχεία και άρθρα που θα μπορούσαν να πείσουν και τον πιό άπιστο Θωμά βρίσκονται στο blog μου Arkouda στην ηλεκτρονική διεύθυνση
http://yiannas.pblogs.gr/
Το λαθρεμπόριο αδέσποτων δεν είναι 17 Νοέμβρη Κ. Χρυσοχοϊδη. Ποιός καίγεται τώρα γιά τα μαρτύρια των ζώων??? Είναι ένα έγκλημα, μιά παράνομη πράξη που δεν έχει καν ποινές. Κρύβει όμως τόση βρωμιά και εγκληματικότητα, εμπλέκονται σ’ αυτό εκτός των “αφανών ηρώων” και τόσοι επιφανείς κύριοι και κυρίες, χρηματοδοτεί τόσες άλλες παράνομες δραστηριότητες, που νομίζω πως θα έπρεπε να διαθέσετε και λίγο απ’ τον χρόνο σας σ’ αυτό…
Παρακαλώ επίσης να διατάξετε έρευνα γιά να ερευνηθεί το θέμα του ξυλοδαρμού μου από τους αστυνομικούς της Σαλαμίνας.
Εγώ δέχομαι εδώ και δυό χρόνια συνεχή συστηματικά οργανωμένα χτυπήματα απ’ όλες τις πλευρές. Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να επιζήσω… Είμαι 49 χρονών. Έχω προβλήματα υγείας. Στην προκείμενη περίπτωση, θα μπορούσε ήδη να είχα πεθάνει από καρδιά από την επίθεση και το σοκ. Τουλάχιστον ας σωθούν κάποιοι άλλοι, ας σωθούν κάποια ζώα από τα μαρτύρια…
Αν τ’ αποφασίσετε να βοηθήσετε, στη διάθεση σας γιά περισσότερα στοιχεία.
_________________________________________________
“Τρείς αστυνομικοί με σημάδευαν με τα όπλα, με χτυπούσαν, ο ένας φώναζε σπάσ’ το χέρι, μέσ’ τη νύχτα”
Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009
Είμαι σαν πεθαμένη. Τα χέρια μου είναι σμπαράλια. Το σώμα μου όλο με πονάει. Εχθές το βράδυ δέχθηκα μέσα στο σκοτάδι επίσκεψη τριών αστυνομικών, που κατέληξε να εξελιχθεί σε επίθεση και ξυλοδαρμό εναντίον μου. Προσπαθούσαν να με σύρουν βίαια μέσα στο αυτοκίνητο, να μου βάλουν χειροπαίδες, μου έβγαλαν τα όπλα και με συμμάδευαν κι οι τρείς, με χτυπούσαν κι οι τρείς, με πάταγαν κάτω, ούρλιαζα ζητόντας βοήθεια, φωνάζοντας πως δεν είναι αστυνομικοί, μα λαθρέμποροι, γιατί δεν περίμενα ποτέ αστυνομικοί να φερθούν έτσι. Όσο αντιστεκόμουν να μην μπω στο αμάξι μου είχαν βάλει χειροπαίδες στο ένα χέρι και προσπαθούσα να μην βάλουν και στο άλλο. Φώναζε ο ένας “σπάσ’ της το χέρι σπάστ’ της το χέρι”. Με άφησαν μετά από πολύ ώρα. Θα ξαναγράψω πάλι όταν μπορώ. Το πρωί είχε πάλι πυροβολισμους. Σας παρακαλώ δημοσιοποιείστε το κείμενο. Βοηθείστε με.
______________________________
Ότι έχει γίνει μέχρι τώρα στα δυό χρόνια που ασχολούμαι με το λαθρεμπόριο αδέσποτων, ότι μου έχει συμβεί, ότι χτυπήματα έχω δεχθεί σε καθημερινή βάση, συνδέονται με αυτό.
Περίμενα ένα νέο μεγάλο χτύπημα, που μπορεί να στοίχιζε τις ζωές των ζώων μου ή τη δική μου ζωή, δεν το περίμενα από αστυνομικούς…
Τελευταία κι από διαφορετικά χείλη, είχα ακούσει να ψιθυρίζονται τα εξής:
“Θα φύγει αυτή, θα μπούμε μέσα, θα τα πάρουμε δυό – δυό, να τα πάμε…”!!!
Ποιά θα φύγει, πού θα μπούνε, ποιά θα πάρουν, πού θα τα πάνε???
Μα συνέβαιναν κι άλλα πολλά που τώρα δεν μπορώ ν’ αναφέρω.
Γιά να επανέρθω στο θέμα της επίθεσης των αστυνομικών, όταν μ’ έσερναν γιά να με βάλουν στο αυτοκίνητο αισθάνθηκα πως δεν θα έβγαινα ζωντανή από εκεί μέσα. Το σίγουρο πως δεν θα ξαναέβλεπα τα ζώα μου ζωντανά…Ούρλιαζα ζητόντας βοήθεια και πάλευα να ξεφύγω και μου έλεγαν:
“Τί φωνάζεις αφού δεν θα έρθει κανείς???”!!!
Δεν το ήξεραν και δεν ήθελαν ν’ ακουσθώ… Δεν ήθελαν μάρτυρες πλην των εμπλεκομένων. Γιατί το πρώτο πράγμα που με ρώτησαν όταν είρθαν ήταν, αν ήταν κανείς μαζί μου στο σπίτι, ερώτηση που μου φάνηκε ύποπτη. Το ίδιο με ρώτησε απ’ το τηλέφωνο ο αξιωματικός υπηρεσίας όταν του μίλησα μετά!
Είρθε όμως κάποια… Η Ελένη που έλεγε παλιά πως πρέπει να με σκοτώσουν και που ο αστυνομικός ανέφερε πως εκείνη τους κάλεσε. Έκανε πως ήθελε να βοηθήσει, πως με λυπόταν, όπως με πατούσαν κάτω και με χτυπούσαν οι αστυνομικοί, μα έπεσε κι αυτή πάνω μου με το ογκώδες σώμα της κι έβαζε τα αρωματισμένα της χέρια στο πρόσωπο μου, να μην ακούγεται η φωνή μου.
Έλεγε: “Γιάννα κοριτσάκι μου, γιά το καλό σου έχουν έρθει οι αστυνομικοί. Μπες μέσα στο αυτοκίνητο σε παρακαλώ. Πρέπει να πας μαζί τους.”!
Γύρισα το κεφάλι μου όσο μπορούσα και συνέχισα να ουρλιάζω προσπαθόντας πάντα να μην μπω στο αυτοκίνητο. Φαίνεται πως βγήκαν κι άλλοι από τον πάνω δρόμο κι έτσι σιγά – σιγά μου έβγαλαν τις χειροπαίδες και με άφησαν να πάω σπίτι γιά να πιώ νερό γιατί με πονούσε η καρδιά μου, αν κι έλεγαν ακόμη και τότε πως θα μου δώσουν νερό στο τμήμα!!!
Το πρωί ο άντρας της ο Τιμολέων έφθασε ως την πόρτα του σπιτιού μου και στέκονταν και μοστράριζε καμαρωτός εκτός απ’ την τεράστια κοιλιά του και μιά τεράστια καραμπίνα…
Συνέβησαν πολλά, θα συμβούν κι άλλα…
Όσο κι αν πονά το σώμα κι η ψυχή μου, έχω ζωντανά πλάσματα να φροντίσω, να προστατέψω… Πρέπει να προστατέψω και τη δική μου ζωή. Θα γράφω όποτε μπορώ, αν μπορώ. Κάποια πράγματα θα μπουν πάλι στον φάκελο “του Άγνωστου Πόλεμου” γιά το λαθρεμπόριο αδέσποτων.
Η συνέχεια στο θέμα:
“Δεν υπερβάλλω κατά των αστυνομικών ως προς τον ξυλοδαρμό μου… Είμαι κόρη αστυνομικού…”
http://yiannas.pblogs.gr/2009/10/den-yperballw-kata-twn-astynomikwn-ws-pros-ton-xylodarmo-moy-eim.html
