Ηλεκτρονική Διεύθυνση:
...λέω να βγω από τη χειμερία νάρκη και να κάνω μερικά βήματα, έξω απ' τη σπηλιά μου...
Σύνδεσμος Κεντρικής Σελίδας
Αrkoudas
...γιατί τα ζώα δεν έχουν φωνή σαν την δική μας να φωνάξουν, "πονάω, χάνομαι, πεινάω, διψώ, πεθαίνω και δεν θέλω να πεθάνω, μη με βασανίζεις, μη με σκοτώνεις", κι αποφάσισα να τους δανείσω τη δική μου τη φωνή, τη δική μου πένα... yiannas galanou
http://galera.gr/magazine/modules/articles/article.php?id=1547
Ακτιβιστές µε υποτροφία
Φωτογραφία: Cécile Lecomte
Ένα γερµανικό ίδρυµα χρηµατοδοτεί τη δράση ριζοσπαστικών κινηµάτων.
__________________________________________
Αλήθεια, τι συµβαίνει όταν ένας ακτιβιστής που κατάγεται από εύπορη οικογένεια την κληρονοµήσει κάποια στιγµή; Αυτό το ερώτηµα αντιµετώπισαν το 2002 τρεις 30χρονοι γερµανοί ακτιβιστές τού εναλλακτικού χώρου που κληρονόµησαν σηµαντικές περιουσίες.
Καθώς στη Γερµανία είναι αναπτυγµένη εδώ και αιώνες η κουλτούρα τής σύστασης ή της χρηµατοδότησης µη κερδοσκοπικών ιδρυµάτων, αυτή θα πρέπει να ήταν και η πρώτη τους ιδέα. Πράγµατι, στη χώρα δραστηριοποιούνται –και συχνά µε εξαιρετικά αξιόλογο έργο– δεκάδες χιλιάδες ιδρύµατα µε κοινωνικό, φιλανθρωπικό, περιβαλλοντικό, επιστηµονικό ή καλλιτεχνικό προορισµό (από τη δηµιουργία προστατευόµενων περιοχών ώς την ενσωµάτωση των παιδιών των µεταναστών, κι από την αναστήλωση µνηµείων ώς την επιστηµονική έρευνα ή την προαγωγή των τεχνών).
Όµως, όπως παρατήρησε ο Φέλιξ Κολµπ, ένας από τους τρεις τυχερούς, η πλειονότητά τους στοχεύει στη διατήρηση ή στον εξωραϊσµό µιας άδικης κοινωνίας, ενώ ελάχιστα χρηµατοδοτούν ενέργειες που αµφισβητούν την καπιταλιστική κοινωνία. Έτσι, εµπνεόµενοι από τα αµερικανικά εναλλακτικά ιδρύµατα της δεκαετίας του ’70 (Haymarket People Fund’s) αποφάσισαν να διαθέσουν σηµαντικό µέρος της περιουσίας τους για τη δηµιουργία τού Bewegungsstiftung, ενός ιδρύµατος το οποίο, όχι µονάχα θα χρηµατοδοτούσε διάφορα ριζοσπαστικά κινήµατα αλλά και θα παρείχε «υποτροφίες» σε µεµονωµένους ακτιβιστές, έτσι ώστε να είναι σε θέση να αφοσιωθούν στον αγώνα τους.
Σύντοµα, στο ίδρυµα προστέθηκαν άλλοι 83 δωρητές, από όλο το ηλικιακό φάσµα και όλους τους κοινωνικοοικονοµικούς χώρους, οι οποίοι συγκέντρωσαν 3,9 εκατοµµύρια ευρώ. Εκτός από τη χρηµατοδότηση των εκστρατειών διάφορων οργανώσεων (όπως η Attac και η LobbyControl), το ίδρυµα χορηγεί αυτή τη στιγµή «υποτροφίες» σε οκτώ ακτιβιστές (1), όπως φέρ’ ειπείν ο 57χρονος Jürgen Heiser, ο οποίος αγωνίζεται ενάντια στη θανατική ποινή αλλά και για την απελευθέρωση του θανατοποινίτη (και όπως όλα δείχνουν θύµα πολιτικής σκευωρίας του FBI) Μουµία Αµπού Τζαµάλ, ή ο Edgar Schu που αγωνίζεται για τα δικαιώµατα του πρεκαριάτου. Ή όπως η γαλλίδα καθηγήτρια Cécile Lecomte, πρωταθλήτρια στην αναρρίχηση, η οποία απασχόλησε τη δηµοσιότητα στη Γερµανία όταν κατόρθωσε να σταµατήσει ένα τρένο που µετέφερε πυρηνικά απόβλητα και η οποία έχασε τη δουλειά της καθώς οι εργοδότες της δεν εκτιµούσαν ιδιαίτερα τις «εξωσχολικές» δραστηριότητές της. Το ποσό των 1.000 ευρώ κάθε µήνα, σε συνδυασµό µε τα διάφορα κοινωνικά επιδόµατα και παροχές και τη λιτή διαβίωση των ατόµων τού χώρου, επιτρέπει στους ακτιβιστές να επιδίδονται απερίσπαστοι στον αγώνα τους.
Όµως, εξίσου ενδιαφέρον µε την πρωτοβουλία καθαυτή παρουσιάζουν και οι αντιδράσεις που προκάλεσε. Πέρα από τα αναµενόµενα θετικά σχόλια, πολλοί µίλησαν για δηµιουργία νέων «επαγγελµατιών επαναστατών», για κυριαρχία του επαγγελµατισµού σε κάτι που θα έπρεπε να είναι αυθόρµητο και προερχόµενο από τη βάση, για µίνι αναπαραγωγή των αδιεξόδων τής αντιπροσωπευτικής δηµοκρατίας… Κάποιοι άλλοι είδαν απλώς ένα έξυπνο συνδυασµό δηµοσίων σχέσεων και φοροαπαλλαγών για τη δωρεά… Βέβαια, από την άλλη, όλοι µιλάµε για την έλλειψη διαθεσιµοτήτων που προκαλεί η κακοπληρωµένη, επισφαλής κι ελαστικοποιηµένη εργασία…
Ηλεκτρονική εφηµερίδα www.rue89.com, 4-10-08, «Allemagne : riche héritier sponsorise jeune rebelle»
Ακτιβισµός αλά γαλλικά
Όµως, εκτός από τους «σπόνσορες» του ακτιβισµού, υπάρχουν και οι «σχολές» του. Στη Γαλλία, η οργάνωση Désobéissants (Ανυπάκουοι) οργανώνει «µαθήµατα πολιτικής ανυπακοής». Ιδρύθηκε από ακτιβιστές (όπως ο Ξαβιέ Ρενού, του αντιπυρηνικού κινήµατος και πρώην συνεργάτης τής Greenpeace) που επιθυµούσαν να µεταφέρουν στη Γαλλία την εµπειρία τους από τα ευρωπαϊκά κινήµατα.
Εκτός από τα θεωρητικά «µαθήµατα», διεξάγονται και παιχνίδια ρόλων και «εξοµοιώσεις» ακτιβιστικών ενεργειών. Δίνεται δε ιδιαίτερη έµφαση στην πλήρη γνώση των δικαιωµάτων και του νοµικού πλαισίου, στη στάση που θα πρέπει να τηρηθεί απέναντι στους αστυνοµικούς και σε τρίτους, στα όρια της δράσης, καθώς και στην αντιµετώπιση των µέσων ενηµέρωσης και στις τεχνικές µε τις οποίες µπορεί να περνάει καλύτερα το επιδιωκόµενο µήνυµα (1).
Μέσα σε δύο χρόνια, η οργάνωση έχει πραγµατοποιήσει περισσότερα από 40 σεµινάρια, µεταξύ άλλων στους «θεριστές των µεταλλαγµένων», στους «Διαφηµισοσπάστες», στα µέλη του Δικτύου «Εκπαίδευση Χωρίς Σύνορα»… Μάλιστα, το 2007, πραγµατοποίησε και ταχύρυθµο σεµινάριο στους καταληψίες τού Πανεπιστηµίου τής Ναντ.
1) www.rue89.com, 11-11-08, «Désobéir aux policiers, ça s’apprend».<img
